Sa baryo ng San Roque, ang buwan ng Mayo ay hindi panahon ng pista—kundi panahon ng pangamba. Sa tuwing kabilugan ng buwan, isang lihim na kulto ang muling nagigising: ang Amonista, mga alagad ng demonyong si Amon na taun-taong humihingi ng handog—isang babaeng birhen na papatayin sa ritwal, iinumin ang dugo, at susunugin ang laman bilang alay sa kadiliman.
Si Isabel, isang dalagang lumaki sa simpleng buhay ng baryo, ay biglang napabilang sa listahan ng mga “napili.” Tatlong araw bago ang kabilugan ng buwan, nalaman niyang siya ang susunod na ialay. Sa gitna ng takot ng kanyang pamilya at katahimikan ng mga taong matagal nang yumuyuko sa tradisyon, tumanggi si Isabel na maging biktima ng sumpang hindi niya sinimulan.
Ngunit hindi siya mag-iisa. Naroon si Elias—ang kasintahan niyang antengero, taglay ang mga agimat at lakas na minana sa mga ninuno, handang lumaban sa buong pwersa ng kulto. Kasama rin nila si Carmela, isang dating Amonista na naghahanap ng pagtubos, at may dalang lihim na maaaring magpabagsak sa ritwal.
Habang papalapit ang gabi ng kabilugan, haharap sila sa bundok ng Maydara, sa sagradong silid ng kulto, at sa takot na matagal nang kumakain sa puso ng baryo. Sa pagitan ng pag-ibig at pananampalataya, katapangan at sumpa, magkakaroon ng digmaan—hindi lang laban sa kulto, kundi laban sa dilim na naninirahan sa loob ng tao.
Ang Alay ay isang nobelang puno ng hiwaga, pag-ibig, at pakikibaka—isang kwento ng babaeng tumangging maging handog, at ng pag-asang kayang wakasan ang tradisyong nabubuhay sa dugo. Sa pagtatapos, ang tanong ay hindi lamang kung maililigtas ba si Isabel… kundi kung maililigtas ba ng baryo ang sarili nito mula sa sariling takot.